Defano Holwijn waagt zich in de loods: “Zeg wat ik denk en voel”

Defano Holwijn volgt De Bondgenoten op de voet en laat zijn volgers vrijwel dagelijks weten wat hij van de gebeurtenissen in de loods vindt. Daarbij houdt hij zich bepaald niet altijd in.

Zijn video’s staan bekend om hun directe en soms behoorlijk harde toon, maar juist die eerlijkheid lijkt veel kijkers aan te spreken. Vrijdagavond kreeg Defano bovendien de kans om de loods van dichtbij mee te maken.

Voor Radio 538 stapte hij zelf naar binnen en ontmoette hij de deelnemers die hij normaal gesproken alleen via het scherm ziet. “Het is echt lijp om hier te zijn en de mensen te zien die ik dagelijks zie”, vertelde hij enthousiast.

Dat Defano zich in de loods niet snel geïntimideerd voelt, mag inmiddels duidelijk zijn. Hij zegt dat hij simpelweg uitspreekt wat hij denkt en voelt. Volgens hem is daar niets vreemds aan.

Wanneer er iets gebeurt in het programma, vormt hij daar zijn eigen mening over. Soms is die positief, maar minstens zo vaak is hij kritisch. Juist omdat hij niet bang is om zijn mening te geven, denken veel kijkers zich in zijn video’s te herkennen.

Defano ziet zichzelf dan ook als iemand die onder woorden brengt wat veel mensen thuis op de bank misschien zelf denken. “Ik ben niet op mijn mondje gevallen”, is een uitspraak die goed bij zijn stijl past.

Volgens hem waarderen zijn volgers het dat hij gebeurtenissen niet onnodig probeert te verzachten. In een programma waarin deelnemers voortdurend met elkaar moeten samenwerken, ontstaan nu eenmaal conflicten, verkeerde keuzes en situaties die bij de kijkers voor verbazing zorgen.

Maar wanneer is iets volgens Defano nog een gewone misstap? Daarover heeft hij een heel duidelijke mening. Vooral de gebeurtenissen rondom Anouk en Diederik kunnen volgens hem niet simpelweg worden afgedaan als één verkeerde beslissing.

Hij noemt het geen misstap, maar zelfs “honderd misstappen”. Daarmee maakt Defano duidelijk dat hij vindt dat er een reeks bewuste keuzes aan voorafging.

Volgens hem wordt er soms te gemakkelijk gezegd dat deelnemers bepaalde dingen doen omdat ze maandenlang afgesloten van de buitenwereld in de loods verblijven. Dat kan volgens Defano misschien verklaren waarom bepaalde gevoelens ontstaan, maar het is voor hem geen excuus voor de keuzes die daarna worden gemaakt.

Hij maakt daarbij een duidelijk onderscheid tussen een gevoel dat iemand kan overvallen en de acties die iemand vervolgens zelf onderneemt.

Ook het argument dat deelnemers in een soort bubbel leven, kan hem daarom niet volledig overtuigen.

Een half jaar afgezonderd zitten kan volgens hem invloed hebben op emoties en relaties, maar uiteindelijk blijven mensen verantwoordelijk voor hun eigen beslissingen. Daarmee houdt Defano de deelnemers een duidelijke spiegel voor.

Zijn harde oordeel zal ongetwijfeld opnieuw voor discussie zorgen. Sommige kijkers zullen zich volledig achter hem scharen, terwijl anderen misschien vinden dat hij te streng is.

Toch lijkt Defano zich daar weinig van aan te trekken. Hij blijft zeggen wat hij denkt en voelt. En zolang er in de loods nieuwe conflicten en controversiële keuzes ontstaan, lijkt Defano genoeg materiaal te hebben om zijn volgers opnieuw van zijn ongezouten mening te voorzien.