Met pijn in ons hart delen we ons verdriet over Babette van Veen, die bevestigde dat ze

Babette van Veen heeft onlangs openhartig verteld over een emotionele verandering in haar privéleven. De 56-jarige GTST-actrice, die bij het grote publiek vooral bekend is als Linda Dekker, moest flink wennen toen haar jongste zoon Silvijn besloot het ouderlijk huis te verlaten.

Hoewel ze diep vanbinnen natuurlijk begrijpt dat kinderen uiteindelijk hun eigen leven moeten opbouwen, kwam zijn vertrek voor haar totaal onverwacht.

In een interview met Libelle vertelt Van Veen dat ze de afgelopen jaren veel bezig is geweest met haar twee zoons, Silvijn en Sebastiaan. Haar oudste zoon woont inmiddels al langere tijd zelfstandig, maar het vertrek van haar jongste kind bleek een stuk moeilijker te verwerken.

“Dat kwam als een klap in mijn smoel”, vertelt ze eerlijk. Volgens de actrice wist ze rationeel dat dit moment ooit zou komen, maar had ze nooit verwacht dat het haar zo hard zou raken.

Van Veen kan er zelfs met een vleugje humor naar kijken. Ze vraagt zich lachend af waarom haar zoon überhaupt zou willen vertrekken, aangezien ze naar eigen zeggen zo’n leuke moeder is.

Toch schuilt achter die grap duidelijk veel emotie. Nadat Silvijn zijn spullen had gepakt en op zichzelf ging wonen, bleef Babette alleen achter in haar grote huis.

Het zogenaamde legenestsyndroom kreeg daardoor een flinke impact op haar. Ze beschrijft dat ze zich plotseling opnieuw zo onbestemd voelde als toen ze ongeveer twintig was en net haar eerste baan en eigen huisje had.

De overgang van een druk gezinsleven naar een veel rustiger bestaan bleek bijzonder groot. Van Veen geeft zelfs toe dat ze in de eerste periode bijna iedere avond moest huilen.

Opvallend is dat ze tegenover haar zoons ondertussen probeerde om zich sterk te houden. Ze wilde hen niet opzadelen met haar verdriet en deed daarom alsof alles prima met haar ging. Achter de schermen moest ze echter duidelijk nog wennen aan haar nieuwe werkelijkheid.

Langzaam ontdekte Van Veen gelukkig ook de positieve kanten van deze nieuwe levensfase. Ze begon te beseffen dat er opnieuw veel mogelijkheden voor haar openliggen. Zonder kinderen thuis hoeft ze veel minder rekening te houden met anderen en kan ze haar eigen keuzes maken.

Dat nieuwe gevoel van vrijheid lijkt uiteindelijk een belangrijke troost te worden. Ze kan voortaan gaan en staan waar ze wil en haar tijd op een andere manier invullen. Er is eigenlijk nog maar één huisgenoot met wie ze rekening hoeft te houden: haar hond Louis.

Voor Babette betekent het vertrek van Silvijn dus niet alleen een pijnlijk afscheid van een vertrouwde periode, maar ook het begin van een nieuw hoofdstuk. De tranen waren er volop, maar langzaam ontdekt ze dat het lege nest misschien ook ruimte biedt voor nieuwe dromen, vrijheid en avonturen.