Deze nieuwe GTST-verhaallijn is nu al controversieel: ‘Schiet in verkeerde keelgat’
Op de valreep van seizoen 36 was het voor Demi Verduyn ineens duidelijk: ze wil nog een kind en kiest voor co-ouderschap met Ruben Prins, de neef van Linda Dekker. De weinig herkenbare verhaallijn roept nu al de nodige vragen op. Hoe geloofwaardig is het dat een ex-verslaafde al na een paar weken kiest voor een nieuw kind met een man die niet eens haar partner is?
Het kan gek lopen in het leven van Demi Verduyn. Op haar veertiende werd ze voor het eerst moeder, jaren later raakte ze verslaafd aan drugs en nu wil ze een baby met een homoseksuele man. Het klinkt natuurlijk niet als het leven van een alledaagse tiener, maar in GTST kan alles.
‘Deze GTST-verhaallijn is er snel doorheen gedrukt’
Soapexpert Jef Willemsen, bekend van zijn scherpe GTST-analyses, heeft zo zijn bedenkingen bij deze verhaallijn. “Misschien ben ik hopeloos ouderwets, maar het gemak waarmee Ruben en Demi besluiten een kind te ‘nemen’ schiet me in het verkeerde keelgat”, vertelt hij tegen GTSTCourant.
“Het personage Ruben lijkt uitsluitend geïntroduceerd om iets te doen met de kinderwens van een single homoman. Niets mis mee, maar hoe wanhopig moet je zijn als je beste keuze een net afgekickte tienermoeder is? Het gemak waarmee de schrijvers deze ongeloofwaardige lijn erdoorheen hebben gedrukt, is zorgwekkend. Het verhaal komt uit het niets. Wie zit er buiten de schrijverskamer écht op te wachten?”
‘Noa Zwan lievelingetje van GTST-schrijvers’
GTSTCourant-columnist PeterKelder sluit zich daarbij aan. Bovendien zet hij vraagtekens bij de afwikkeling van Demi’s vorige verhaallijn omtrent haar drugsverslaving. “De hele nasleep daarvan is blijkbaar ook geen enkel issue meer; ze heeft immers twee hele weken in therapie gezeten. Het voelt in alles gewoon aan dat Noa Zwan een lievelingetje van de makers is, dus dat ze haar onafgebroken in grote verhaallijnen willen plaatsen, terwijl een adempauze hier juist op zijn plaats is.”
Toch zou de verhaallijn volgens PeterKelder nog interessant kunnen worden als het verhaal een twist krijgt: “Demi die tijdens haar zwangerschap terugvalt in drugsgebruik en daardoor haar ongeboren kindje verliest. Dat zou van deze Postbus 51-lijn in wording misschien nog eens een onvervalst soapverhaal kunnen maken.”
Dat is volgens hem hard nodig. “GTST heeft nood aan een spraakmakende verhaallijn om de interesse aan te wakkeren. Een zoetsappig verhaal over ‘regenboogouderschap’ gaat dat niet bewerkstelligen.”
